huismus

Ik ben best wel een huismus. Zet me ergens neer met een boek, breiwerkje of tablet en ik blijf er zitten, voel me gelijk thuis. Kan dat urenlang volhouden, heerlijk.

Afgelopen weken was ik nogal uithuizig. Eigenlijk niet echt iets voor mij maar wel leuk en weer eens iets anders. Zo bezochten we twee zonen in Riga. Binnen een week na terugkomst zat ik met onze middelste in Brussel. Hij is geslaagd voor zijn opleiding en moest zijn studiootje nog leegruimen en schoon opleveren.  Tja, ook daar zijn moeders goed voor ….  Met een leeg busje reden we er heen en met een hartstikke vol exemplaar reden we weer terug. Pfff, ik was alweer doodop. Twee dagen achter elkaar lag ik om 9 uur in bed, en toen was mijn energiepeil weer enigszins op orde.



En nee, hij komt niet terug thuis wonen maar trekt in bij zijn vriendin die tijdelijk in Amsterdam woont. Gelukkig maar dat we een redelijk grote kelder hebben die nu bomvol staat met kast, bed, tafel, stoelen en -tig verhuisdozen ….. Binnenkort rijd ik maar eens naar onze hoofdstad. Haha, ik me vervelen?

lekker (glutenvrij)!

Ik loop graag door supermarkten in binnen- en buitenland. Gewoon kijken wat ze verkopen, altijd alert op glutenvrije spullen die ik nog niet ken. Heerlijke hobby. Vind ik dan. Ik kan me altijd verbazen over de gigantische hoeveelheid pizza’s die in de supermarkt hier in de buurt verkocht worden. Niet normaal, iets van twintig meter diepvries vol met -tig soorten! Omdat ik ze ‘dankzij’ de coeliakie niet mag eten kijk ik er alleen met een half oog naar. En toen zag ik deze, gewoon tussen zijn normale soortgenoten:


Nog nooit gezien! Meteen gekocht en inmiddels geprobeerd en goedgekeurd. Ik weet niet of ze ook al in Nederlandse supermarkten worden verkocht, in Duitsland in ieder geval wel.

Om in deze kant-en-klaar-sfeer te blijven:


Vanaf woensdag 26 oktober in de aanbieding bij de Makro, lekker en absoluut niet te duur om in voorraad te hebben.Niet dat ik zo’n fan ben van diepvriespizza, maar ja, soms is dit toch wel erg makkelijk.

Mijn ‘supermarktverzameling’ met glutenvrije producten breidt zich uit met zowat ieder bezoek aan het buitenland:

Dit was het glutenvrije schap in een grotere Rimi-supermarkt in Riga:

Met voor mij onbekende glutenvrije broodjes in de vriezer:

Het glutenvrije schap in een van de kleinere Rimi-supermarktjes in Riga:

Het schap in ‘mijn’ Edeka supermarkt in Duitsland:

En verschillende soorten glutenvrije koekjes van Coppenrath (Edeka-supermarkt in Duitsland):


Steeds meer producten dus, als je maar weet waar je moet zoeken.

weekend weg

Afgelopen weekend waren we weer eens in Riga.

Een klein stukje geschiedenis:
Riga, hoofdstad van de Baltische staat Letland, is de moeite van het bezoeken meer dan waard. De stad is ruim achthonderd jaar oud en werd in het verleden vele malen bezet door onder andere de Duitsers, de Polen en de Russen. Er wonen bijna 700.000 inwoners in de stad, dat is ongeveer 1/3 van de totale bevolking van Letland. De officiële taal is het Lets maar je hoort ook (heel) veel Russisch op straat. Plus natuurlijk de talen van alle buitenlanders die er wonen, werken of op bezoek komen. Valuta is de €. De oude binnenstad (‘old town’) staat op de UNESCO-Werelderfgoedlijst  (bron: Wikipedia)

De eerste keren dat wij er waren deden we uiteraard de typische toeristendingen: rondrit met zo’n hop-on-hop-off bus, slenteren met een ANWB-gids in de handen, ons vergapen aan de prachtige gebouwen in het historische centrum. Nu bezochten we ook andere plekken, een verassend leuk restaurantje aan het water bijvoorbeeld:

En had ik ook oog voor andere dingen:

Genoten we van het zonnetje in een van de vele parken (met op de achtergrond het vrijheidsmonument en op de voorgrond een ‘slotjes’ brug):


We bezochten ook het Lets national museum of Art. Het museum is sinds dit voorjaar weer toegankelijk voor het publiek na een ingrijpende renovatie. Het heeft een uitgebreide collectie van Letse kunstenaars van de 18e eeuw tot 1945, met daarnaast veel werken van Duitsers die in de Baltische staten woonden en een grote verzameling van Russische kunstenaars.


Tuurlijk waren we voornamelijk voor onze studenten èn poes Luna in Riga:


De reden dat we zo vaak nu net deze stad en niet al die andere ook mooie steden in Europa bezoeken ligt in het feit dat onze oudste en jongste er studeren. Ze zijn respectievelijk 4e en 3e jaars student tandheelkunde. Waarom hier en niet in Nederland? Omdat ze respectievelijk drie en twee keer zijn uitgeloot voor een plek aan een Nederlandse universiteit maar toch persé tandarts willen worden. Ze wonen sinds april op een nieuwe plek, die moest nog altijd worden bewonderd (en tevens opgeruimd en schoongemaakt en voorraad mocht ook nog worden aangevuld ….). Leuk om te doen maar ook vreselijk vermoeiend. We hebben de afgelopen dagen heel wat kilometers afgelegd en heel wat trappen gelopen. Om precies te zijn iedere keer 100 treden op en af (4e verdieping, geen lift).

Het was leuk hen weer te zien. Het was gezellig om vaak samen te zijn. En vandaag, vandaag doe ik lekker rustig aan ….

poepverhaaltje

Niet meer iedere keer dat ik naar de stad ga, ga wandelen of wat dan ook moet ik me afvragen waar het dichtstbijzijnde (en schone!) toilet is. Gelukkig niet meer iedere keer, maar het komt wel nog voor. Afgelopen week ‘mocht’ ik het twee keer meemaken dat ik werd overvallen door vreselijke drang om NU naar het/de/een toilet te moeten. Een keer heb ik het toilet gehaald, een keer net niet ….

Op vakantie in Oostenrijk valt het me iedere keer weer op: werkelijk overal vind je schone openbare toiletten: in winkelcentra, op stations, in musea, bij de liften in de ski-oorden, geweldig! 

Dat moet hier toch ook kunnen? Daarom deze –> link (klikkerdeklik) <– van de Maag Lever Darm Stichting met de vraag om de steunbetuiging voor meer openbare toiletten te tekenen. Doen!