soms hè …

Van de week moest ik bloed laten prikken voor de jaarlijkse controle bij de mdl-arts. Normaliter ga ik daarvoor naar het dichtstbijzijnde ziekenhuis, maar ik kwam er vorig jaar achter dat ik het bloed ‘nuchter’ moest laten prikken. Tja …. Dit keer wilde ik ècht nuchter geprikt worden, maar de weg naar het ziekenhuis is zo ’s morgens vroeg rond acht uur best druk, er staat altijd wel een file. Daar heb ik op de nuchtere maag absoluut geen zin in. Geluk bij een ongeluk is dat mijn ziekenhuis sinds vorig jaar is gefuseerd met het ziekenhuis van Heerlen, bijkomend voordeel is dat er een boel prikpolipunten zijn bijgekomen. Dus toog ik afgelopen dinsdagmorgen lekker vroeg naar Schinveld naar zo’n prikpunt. Qua kilometers iets verder weg van huis maar qua tijd een stuk dichterbij want filevrij. Na het prikken wilde ik zo snel mogelijk naar huis voor mijn ontbijt, maar ik moest van mezelf eerst even stoppen: ik reed tussen Schinveld en het Duitse Gangelt langs grasland waar ruige Galloway runderen rondlopen (ter info: dit is het grensoverschrijdende natuurpark Roode Beek-Rodebach). Wat een machtig gezicht zo op deze vroege en oh zo mooie ochtend!

bd40eb98-accf-44cf-b491-c93a11b86938

’s Zomers fietsen we vaker door dit natuurpark, en dan hoop ik iedere keer dat ik deze runderen niet tegenkom want ik heb het niet zo op die machtige dieren met hun indrukwekkende horens als ze midden op het fietspad staan …..

A886AE37-C741-4C4F-8FD3-51380CCCDFCA.JPG

3C9ABEA4-07CC-4613-A76D-84CFE856A4FB.JPG

Maar van een – veilig – afstandje is het een machtig mooi gezicht. Ik ben blij dat ik deze kant ben opgereden!

 

 

Sinterklaas, maar dan elders

Julia bracht me op het idee om iets te schrijven over de traditie van het Sinterklaasgebeuren in Oostenrijk.

Een jaar of zes geleden was ik begin december in Oostenrijk. Wist ik veel dat ze daar ook Sinterklaas vieren. Nou, als je dat eenmaal hebt meegemaakt vergeet je het nooit meer! De begeleider van de Goedheiligman is namelijk bij lange na niet wat we hier gewend zijn ….

amazon-B00MP4N3TO.jpgafbeelding

Ik zat op de avond van de 6e december nietsvermoedend in een klein restaurantje toen de groep van de Oostenrijkse Sinterklaas (Nikolaus) met zijn gezelschap entree maakte. Dat ging gepaard met enorm veel kabaal, geroep en bangmakerij. Ik deed het serieus zowat in mijn broek ….. Later vertelde de eigenaar me dat kinderen hier soms echt van over hun nek gaan. De begeleiders van de Goedheiligman, Krampus genaamd, zijn werkelijk afschrikwekkende figuren, gehuld in dierenvellen met enge maskers, die met een hoop kabaal hun komst aankondigen. Het kan zijn dat ze in dit restaurantje, waar louter volwassenen zaten, extra hun best deden om ons angst aan te jagen. Nou, dat is dan goed gelukt …

imgres.jpg foto

fullsizerender

Yuk dus.

Ik vond dit op internet, heb het geprobeerd te vertalen:

Krampus is in de Alpenlanden een soort van afschrikwekkende traditie in de Adventstijd ter begeleiding van Sint Nicolaas. Terwijl Sinterklaas de lieve kinderen verwent met cadeautjes worden degenen die niet lief zijn (geweest) door de Krampus, de boosaardige tegenpool van Sinterklaas, bestraft.

Geef mij maar ‘onze’ Sinterklaas met zijn zwarte, bruine of roetveeg Pieten, die zijn heel wat kindvriendelijker.

 

Lekker eten in Heële (Heerlen)

Als er één plek in Limburg is waar ik niet vaak of graag kom dan is dat wel Heerlen (Heële in het Limburgs), een stad in Zuidoost-Limburg. Ik heb er in een ver verleden een jaar op school gezeten, reisde dan vanuit mijn woonplaats per bus er naartoe en moest dan nog een stukje lopen naar school. Ik vond het nooit prettig om van het busstation naar school te lopen. Wat zeg ik: ik vond dat vreselijk! Heerlen had toentertijd – jaren tachtig van de vorige eeuw – te maken met behoorlijk wat overlast door drugsdealers en -gebruikers, met name rondom het bus- en treinstation. Dat is nu flink verbeterd, drugs worden er niet meer openlijk gedeald. Er is de afgelopen jaren heel wat ge- en verbouwd in Heerlen, met name het spraakmakende Maankwartier is nu beeldbepalend.

Ik kom er dus niet vaak, maar om uiteenlopende redenen was ik er afgelopen weken vier keer! Echt. Soms sta ik versteld van mezelf. Uiteraard probeer ik dan in diverse eetlocaties uit hoe het daar zit met het versterken van de inwendige (glutenvrije) mens. En ik werd niet teleurgesteld.

De eerste keer at ik bij Brasserie ‘Hey Heële’ op het Pancratiusplein. Ik had niet gereserveerd maar mijn glutenvrije wens was geen probleem, ze hadden alleen geen glutenvrij brood. De saus bij het stukje vis werd voor mij aangepast, en ik heb lekker gegeten!

De tweede keer was een lunch bij Brasserie Bracke in de Saroleastraat. Een gezellig ingerichte brasserie, erg geliefd en dus vaak behoorlijk druk, reserveren is dan ook gewenst. Glutenvrij is hier nooit een probleem, ik kreeg ook dit keer lekkere glutenvrije bolletjes bij mijn bestelde salade.

Drie keer is scheepsrecht, en dus togen we laatst op een avond wederom naar Heerlen. Dit keer was brasserie Mijn Streek de bestemming, gelegen op de vijfde verdieping van het zogenaamde glaspaleis (volgens Wikipedia: het Glaspaleis is een voormalig warenhuis in Heerlen dat in 1933 werd ontworpen door de Heerlense architect Frits Peutz. Het is een van de belangrijke voorbeelden van het Nieuwe Bouwen in Nederland). Ik had van tevoren gereserveerd en aangegeven dat ik glutenvrij moest eten. Ik was hier nog nooit, maar het is een plek die ik zeer zeker vaker ga bezoeken: eten was prima, goede verhouding tussen prijs en kwaliteit en gelegen op een toplocatie met prima uitzicht over de stad. Het was avond, de stad zag er van boven erg sprookjesachtig uit met alle lichtjes in de bomen en aan de gevels.

204_Glaspaleis_front-east.jpg

Het Glaspaleis (foto: internet)

De vierde keer in Heerlen was ik er te kort om ergens een hapje te gaan eten 🙂

Ik heb alledrie deze keren dat ik buiten de deur at absoluut geen last gehad van buikpijn, krampen of andere ongemakken die ik ervaar als ik gluten binnenkrijg, kan dus met een gerust hart de door mij bezochte locaties aanraden.

 

 

 

 

#decemberglutenvrij start morgen!

 

image

(logo gemaakt door Bakers and Fakers)

Dit jaar doe ik voor het eerst mee met #decemberglutenvrij. Wat houdt dit in? Ken je die adventskalenders waar je vanaf 1 december tot en met kerstavond elke dag een luikje openmaakt met een plaatje of chocolaatje erachter? Het is een soort aftelkalender tot de kerst. De glutenvrije bloggers (en bloggers die ook over ‘glutenvrij’ bloggen) hebben zo’n glutenvrije aftelkalender voor jullie in petto. Niet tot de kerst, maar zelfs tot het nieuwe jaar!

Iedere dag in december verschijnt er een blog van één van de vele glutenvrije bloggers. Als een soort estafette geven we het stokje elke dag aan elkaar door. Wij weten al wie wanneer gaat schrijven, maar dat is voor jullie een verrassing!

Morgen begint #decemberglutenvrij op de blog GlutenVrijKind. Onder aan die blogpost staat vermeld wie het stokje overneemt. En zo gaat het door tot en met 31 december.

Welke glutenvrije bloggers doen er allemaal mee? In alfabetische volgorde:

bakers and fakers

boeddhamum glutenfree

creatief glutenvrij

daily inception

de glutenvrije man

doe mij glutenvrij

foodless

gebaksjuwelier

glutenvrije blog

glutenvrije keuken

glutenvrije mama

glutenvrij hoort erbij

glutenvrij kind

glutenvrij kookhoekje

het meisje met de voedselallergie

ik ben glutenvrij

kook de wereld rond

Koos glutenloos

mama en Emily

miss glutenvrij

oh my pie

schrijfsels van mij

stories of a coeliac

the coffee type

Veel leesplezier!

 

 

 

 

 

 

 

mussen

Op de blog van Rob las ik over het meer dan nobele streven om meer en meer mussen te lokken door onder andere het ophangen van huismus-kolonie-nestkasten. Nu hebben wij een grote tuin met – volgens mij – een waar paradijs voor vogels dankzij grote verscheidenheid aan planten, bloemen, veilige plekjes tussen (wilde)bramenstruiken, bomen, boompjes, hagen, brandnetels etc. Er zijn dan ook veel vogels van divers pluimage maar gek genoeg nauwelijks mussen. Maar daar gaat verandering in komen: ik heb een heuse mussenflat gekocht. En verder willen we dit of volgend jaar nog een ligusterheg planten, schijnt ook erg musvriendelijk te zijn. En wellicht komt er nog een bord: mussen welkom 🙂

MS

Ik heb ooit wel eens vermeld dat ik behalve coeliakie ook MS heb. Gelukkig een heel erg milde zogenaamde benigne vorm. Hier staat wat meer informatie over deze ziekte. Met dit kleine berichtje wil ik aandacht vragen voor de collecte van het Nationaal MS Fonds. Komende week (van 21 tot 26 november) is de MS Collecteweek. Omdat het Nationaal MS Fonds geen subsidie ontvangt zijn ze afhankelijk van giften van particulieren en bedrijven, vandaar deze collecteweek. Vandaar dat ik bij deze vraag voor een gift aan de collectant aan de deur of op straat. Maar doneren via de bank of giro kan natuurlijk ook op de rekening bij de ING:

NL92INGB0000005057 t.n.v. het Nationaal MS Fond te Rotterdam of de Rabobank:

NL23RABO0336272839 t.n.v. het Nationaal MS Fonds te Rotterdam.

Namens het Nationaal MS Fonds van harte bedankt!

suiker

Ik vind dat ik heel bewust omga met voeding. Moet ook wel omdat ik coeliakie heb en dus 100% glutenvrij moet eten. Maar ook voor wat betreft de dagelijkse hoeveelheden vlees/vis, groente en fruit proberen we hier in huis goed op te letten. Snoepen kan, maar met mate. Een koekje bij de koffie is hier geen regel maar eerder uitzondering. Chips mag, maar alleen af en toe. Ik schat gemiddeld 1 zak per maand. Alcohol in de vorm van een glaasje wijn of (glutenvrij) bier drink ik af en toe en zeer zeker niet meer dan 2 glazen per keer en zeer zeker niet iedere dag. Ik lette altijd al goed op wat ik aan suiker(s) binnenkrijg, maar als je er ècht goed op gaat letten schrik je je wezenloos: in bijna alles wat men ons (en dan echt niet alleen kant-en-klaar!) probeert te verkopen zit een of andere vorm van toegevoegde suiker …. Wist je bijvoorbeeld dat er meer dan 50 schuilnamen voor suiker zijn?

Appelsapconcentraat, Appelstroop, Agavesiroop, Ahornsiroop, Bruine basterdsuiker, Bruine kandijsuiker, Bruine rietsuiker, Bruine suiker, Druivensapconcentraat, Druivensuiker, Dextrose, Fructose, Fructose-invertsuikerstroop, Galactose, Gebrande suiker, Gebrande suikerstroop, Geconcentreerd vruchtensap, Gekarameliseerde suiker, Gekarameliseerde suikerstroop, Geleisuiker, Glucose, Glucose-fructosestroop, Glucosestroop, Honing, Invertsuiker, Invertsuikerstroop, Isoglucose, Kandijstroop, Kandijsuiker, Kaneelsuiker, Karamelsuikerstroop, Kokosbloesemsuiker, Kristalsuiker, Lactose, Magere melkpoeder, Maïsstroop, Maltose, Maltodextrine, Melasse, Melkpoeder (bevat ca 51% suiker), Melksuiker, Moutstroop, Moutsuiker, Palmsuiker, Poedersuiker, Rietsuiker, Rietsuikerstroop, Ruwe rietsuiker, Suikerstroop, Sacharose, Suiker, Stroop, Tarwestroop, Trehalose, Vanillesuiker, Vruchtensuiker, Vruchtensap uit concentraat, Vruchtensapconcentraat

(bron: diabetesfonds)


Ik heb me gelijk aangemeld voor de receptennieuwsbrief van het diabetesfonds.nl

glutenvrij eten in Riga (Letland)

Ook met coeliakie kun je op vele plekken in Europa of waar ook ter wereld goed glutenvrij eten. Vaak helpt het als je van te voren informatie inwint over wat/waar/hoe. Een van de handige hulpmiddelen is een dieetpasje in de taal van het land dat je bezoekt of gaat bezoeken. Omdat ik laatst weer eens naar Riga reisde nam ik mijn dieetpasje in het Lets mee:

Op aanraden van Gundega, een Letse blogster, bezocht ik tijdens mijn recente bezoek onder andere het cafe-restaurant “Skudru puznis”, aan de Ernesta Birznieka – Upīša iela 15 (in het centrum). Het is een piepklein restaurantje in een authentiek houten gebouwtje dat zo enorm kenmerkend is voor Letland. Alles wat ze serveren is 100% glutenvrij. Op de menukaart staan onder andere soepen, pizza’s en pasta. Ze hebben ook verschillende (zoete) taarten en koekjes.

Beetje terug in de tijd:

Ik at een stuk hazelnoottaart met laagjes framboos. Lekker maar enorm zoet en machtig. De koffie die ik er bij dronk (latte macchiato) was trouwens énorm lekker.

Ze had ook andere adressen voor me die ik dit keer niet heb bezocht, maar wel in gedachten hou voor een van mijn volgende bezoeken:

Tīra maize, Gertudes iela 60: the first gluten free bakery in Latvia. Alleen open op donderdag en vrijdag, en toen was ik er helaas (nog) niet –> Tira Maize <–

Da Roberta, Italiaans restaurant. Aleksandra Čaka iela 58 –> Da Roberta <–

Raw Garden (–> klik <–), verschillende locaties

Lekkere hamburgers eet je bij Streetburgers, een hamburgertent met ook glutenvrije broodjes

Een beetje in verwarring was ik door dit restaurant:


Op het raam staat weliswaar ‘gluten-free’ geschreven maar binnen konden ze me niet echt duidelijk maken wat dan wel/niet glutenvrij te krijgen was. Wellicht doordat het poepiedruk was in verband met de zondagse brunch? Wie weet waag ik het in de toekomst eens op een doordeweekse dag. Voor wie het toch wil proberen –> Betty’s Corner –<

Ik had het hotel waar we verbleven vantevoren niet geïnformeerd naar hun glutenvrije (on)mogelijkheden voor wat betreft het ontbijt. Ik had Yam brood bij me, dat blijft een aantal dagen goed eetbaar, en kuipjes jam. Voor de rest at ik ‘gewoon’ van het ontbijtbuffet: zalm, haring met ui, gekookt ei, komkommer, kaas, tomaat, paprika en yoghurt met vers fruit. Dit lag voor mij ver genoeg van het gewone brood af, zonder gevaar voor ‘springende broodkruimels’.

huismus

Ik ben best wel een huismus. Zet me ergens neer met een boek, breiwerkje of tablet en ik blijf er zitten, voel me gelijk thuis. Kan dat urenlang volhouden, heerlijk.

Afgelopen weken was ik nogal uithuizig. Eigenlijk niet echt iets voor mij maar wel leuk en weer eens iets anders. Zo bezochten we twee zonen in Riga. Binnen een week na terugkomst zat ik met onze middelste in Brussel. Hij is geslaagd voor zijn opleiding en moest zijn studiootje nog leegruimen en schoon opleveren.  Tja, ook daar zijn moeders goed voor ….  Met een leeg busje reden we er heen en met een hartstikke vol exemplaar reden we weer terug. Pfff, ik was alweer doodop. Twee dagen achter elkaar lag ik om 9 uur in bed, en toen was mijn energiepeil weer enigszins op orde.



En nee, hij komt niet terug thuis wonen maar trekt in bij zijn vriendin die tijdelijk in Amsterdam woont. Gelukkig maar dat we een redelijk grote kelder hebben die nu bomvol staat met kast, bed, tafel, stoelen en -tig verhuisdozen ….. Binnenkort rijd ik maar eens naar onze hoofdstad. Haha, ik me vervelen?

lekker (glutenvrij)!

Ik loop graag door supermarkten in binnen- en buitenland. Gewoon kijken wat ze verkopen, altijd alert op glutenvrije spullen die ik nog niet ken. Heerlijke hobby. Vind ik dan. Ik kan me altijd verbazen over de gigantische hoeveelheid pizza’s die in de supermarkt hier in de buurt verkocht worden. Niet normaal, iets van twintig meter diepvries vol met -tig soorten! Omdat ik ze ‘dankzij’ de coeliakie niet mag eten kijk ik er alleen met een half oog naar. En toen zag ik deze, gewoon tussen zijn normale soortgenoten:


Nog nooit gezien! Meteen gekocht en inmiddels geprobeerd en goedgekeurd. Ik weet niet of ze ook al in Nederlandse supermarkten worden verkocht, in Duitsland in ieder geval wel.

Om in deze kant-en-klaar-sfeer te blijven:


Vanaf woensdag 26 oktober in de aanbieding bij de Makro, lekker en absoluut niet te duur om in voorraad te hebben.Niet dat ik zo’n fan ben van diepvriespizza, maar ja, soms is dit toch wel erg makkelijk.

Mijn ‘supermarktverzameling’ met glutenvrije producten breidt zich uit met zowat ieder bezoek aan het buitenland:

Dit was het glutenvrije schap in een grotere Rimi-supermarkt in Riga:

Met voor mij onbekende glutenvrije broodjes in de vriezer:

Het glutenvrije schap in een van de kleinere Rimi-supermarktjes in Riga:

Het schap in ‘mijn’ Edeka supermarkt in Duitsland:

En verschillende soorten glutenvrije koekjes van Coppenrath (Edeka-supermarkt in Duitsland):


Steeds meer producten dus, als je maar weet waar je moet zoeken.