vervelen?

Nee, dat staat niet in mijn woordenboek. Ik hou me goed bezig 🙂

Ik haakte bijvoorbeeld een aantal poppendekentjes voor een drietal kleine meisjes. En toen kreeg ik het verzoek van de kleinzoon van mijn schoonzus, of ik voor hem ook een dekentje wilde maken. Tuurlijk! Wat zijn wens was qua kleur wilde ik weten. “Regenboogkleuren” was zijn antwoord. Oei. Dat werd even zoeken maar ik zocht en vond wat hij wilde.

Ik rondde eindelijk – na diverse jaren – bovenstaand projectje af. Tevreden mee en dus afgevinkt ✅

Het was een leuk en apart projectje tunisch haken en al het derde kussen met deze steek op rij. En nu dus af. Jammergenoeg is de wol niet meer verkrijgbaar, anders was er zeer zeker nog een kussen nummer vier gevolgd.

Project bedsprei nadert ook zijn voltooiing. Tweederde van deze sprei is al járen in gebruik, het laatste stukje is ein-de-lijk bijna klaar. Ik geloof dat ik ergens in 2014 aan dit megaproject ben begonnen, maar heb er – uiteraard – niet constant aan zitten breien.

archieffoto uit 2018

Ik haakte nog twee omslagdoeken, leuk en makkelijk om te doen. Geen idee of ik ze ooit zal gebruiken, misschien kan ik iemand er blij mee maken ….

Ik ruimde de kerstkaarten op. Dank aan degenen die ze ieder jaar weer zo trouw sturen.

Ik bakte wederom een aantal keren een glutenvrij brood. Kind kan de was doen met deze bakmixen …. ik dus ook.

En nu, nu ben ik wederom daar waar we ook graag zijn. En wederom zonder me te vervelen ☃️

even naar Keulen

Vorige week moesten we even in Keulen zijn. Verplaatsing binnen het land waar we wonen dus daar was niks mis mee 🙂

Na gedaan te hebben waarvoor we kwamen was het goed toeven bij de Keulse vestiging van Isabella (glutenvrije gelegenheid, normaliter bezoek ik de vestiging in Aken). Zó fijn om een horecagelegenheid te kunnen en mogen bezoeken!

In de winkelstraten was het me eigenlijk te druk, gewinkeld als in winkel-in-en-winkel-uit hebben we dan ook niet gedaan. Er werd wel overal goed gecontroleerd op QR-codes en mondkapjes werden over het algemeen ook op straat gedragen. Opvallend en in tegenstelling tot wat ik zie in Nederland ook nog eens op de juiste wijze, dus over mond èn neus, maar dat kan ook liggen aan feit dat er veelal FFP2-kapjes worden gedragen die eigenlijk alleen maar goed (en over de neus) kunnen worden gedragen.

We liepen via een rustige route weer richting parkeergarage.

Onderweg vielen me deze Stolpersteine op. Familie Freudenthal, allemaal gedeporteerd, slechts Hanneliese heeft de ellende overleefd ….

Even verderop een mooie hoedenwinkel:

Weer thuis. Wij aan de koffie, zij aan het water, maar wel fijn wachten op de beurt.

op een zaterdag in het nieuwe jaar

haalden we mijn schoonvader (95) op voor een kort wandelingetje in de omgeving waar hij in de oorlogsjaren als jonge knul bij een boer werkte.

Dat was toen in Etzenrade, bij de familie Spiertz.

Etzenrade is een gehucht in de gemeente Beekdaelen, grenzend aan de Duitse gemeente Gangelt. Volgens het bordje bij de parkeerplaats ligt er ook een door Piet Oudolf ontworpen tuin, dus vanaf het voorjaar zal ik er zeer zeker nog eens gaan wandelen èn foto‘s maken.

Op de achtergrond restaurant de Etzenrather Mühle, die ligt in Duitsland en is dus ’gewoon’ open voor koffie en/of een hapje.

Op weg. Tempo is slakkengang maar dat is prima:-)

Zo zou het oude kasteel Etzenrade er in de dertiende eeuw kunnen hebben uitgezien. —> voor info klik hier

Een kleine impressie:

Veel is er niet over, maar met een beetje fantasie en wat uitleg …..

punt, voor nu

Ik heb mijn blog een beetje verwaarloosd de laatste tijd, iets met te druk bezig zijn met andere dingen.

Die andere dingen blijven voorlopig mijn aandacht opeisen en daarom zet ik voor dit jaar maar vast een punt achter het bloggen. Maar het zijn alleen prettige dingen waar ik druk mee bezig ben 🙂 dus geen paniek ….

Ik wens een ieder die hier leest de allerbeste wensen toe voor de komende feestdagen, en vooral véél, heel veel gezondheid in 2022. En dat we komend jaar ein-de-lijk echt verlost worden van Corona ….

Leogang, 21 december 2021, 09.30u

DM – glutenvrij aanbod

Sinds enige tijd is het glutenvrije aanbod in ‘mijn’ DM (drogisterij keten in Duitsland) flink uitgebreid. Zo hebben ze nu een behoorlijk aanbod van het biologische merk Bauckhof. Vond ik vroeger dit merk niet echt iets voor mij want ietwat oubollig, tegenwoordig ziet het er behoorlijk gelikt uit: opvallend gekleurde verpakkingen, duidelijk aangegeven of iets wel/niet glutenvrij is, duidelijke beschrijving, makkelijk te maken, en ook geschikt voor bakdummies.

Ik probeerde de Käsekuchen (quarktaart), en warempel: goed gelukt en heel lekker! Absoluut voor herhaling vatbaar.

Ook het Wunderbrød was heel makkelijk te doen voor mij. Makkelijk om zo’n pakket mee te nemen op vakantie, enige extra wat je nodig hebt is een (schone) oven en (eventueel) een bakvorm.

En niet alleen goed te doen maar ook nog eens lekker!

lichtpuntje …

Gezien de omstandigheden rondom Corona vond ik dat ik wel een lichtpuntje kon gebruiken en ik heb daarom twee kaartjes besteld voor een musical in …… mei 2022.

Ja, mijn man mag mee, maar of hij daar zo blij mee is ….. ach, ik kan vast nog wel iemand anders blij maken met zijn kaartje tegen die tijd.

Ik heb vroeger enorm genoten van de televisieserie rondom kapelaan Odekerken. Alleen al de begintune was en is zó herkenbaar. Een vriendinnetje had een bijrolletje, dat was ook speciaal. Misschien heeft ze nu als volwassene een rol, zou zo maar kunnen. Ik ben haar uit het oog verloren maar zal t.z.t. haar (meisjes)naam eens googelen.

Kortom, ik ben benieuwd maar het duurt nog wel even ….

opruimwoede

Mijn schoonvader (bijna 95, een nog kwieke heer op leeftijd) was weer eens aan het opruimen. Dit keer waren de door de jaren heen verzamelde krantenknipsels aan de beurt.

Knipsels uit 2013, over – toen – vijftig jaar Selfkant, de gemeente waar wij wonen. Van 1947 tot 1963 hoorde de Selfkant bij Nederland:

Na de Tweede Wereldoorlog werd Selfkant (het gebied van de huidige gemeente, exclusief Saeffelen) op 23 april 1949 door Nederland geannexeerd als vorm van schadevergoeding voor de oorlog. Het door de Duitsers gekozen bestuur werd door Nederland naar huis gestuurd, omdat het in strijd zou zijn met de Nederlandse grondwet. Het bestuur werd ingericht naar Nederlands model. Dit betekende: geen gekozen burgemeester en gemeenteraad meer, geen afzonderlijke gemeenten in het gebied. Alles werd samengevoegd en kwam onder gezag van een landdrost; Huub Dassen werd door de Nederlandse regering benoemd als bestuurshoofd van het drostambt Tudderen, zoals de bestuurlijke naam van Selfkant nu luidde.[10] De Duitse inwoners bleven Duitsers, maar konden een Nederlands paspoort krijgen met de speciale vermelding “wordt behandeld als Nederlander”.[11] De dorpjes, die door de oorlog gehavend waren, werden op Nederlandse kosten hersteld. Ook vestigden zich Nederlanders in het gebied. De Nederlandse invloed is merkbaar gebleven in deze gemeente. bron: Wikipedia

De echte reden waarom hij de knipsels bewaarde was ik!

Mijn achterkant stond in die tijd namelijk week na week in de krant.

Ook hier wordt af en toe flink opgeruimd. Vandaag toog ik met een auto vol spullen naar kringloopwinkel ‘het goed’ in Sittard. Speciaal voor blogster Bertie ging ik naar binnen 🙂 en nam ik als bewijs daarvoor deze foto:

Maar ik heb niks gekocht ….

mri update

Een aantal weken geleden liet ik op aanraden van mijn neuroloog een MRI maken, ik schreef daar al eerder over. Afgelopen week mocht ik me weer bij de neuroloog melden voor de uitslag, en die was

GOED.

Ik heb ietwat last van hypochondrie, bij ieder kuchje denk ik dat ik Corona heb, ieder knobbeltje, bultje of vlekje zou zomaar iets ernstigs kunnen zijn, en ieder woord of naam waar ik niet op kom zou zomaar kunnen wijzen op Alzheimer. Ik ben soms best lastig voor mezelf en voor mij allerliefste lief, haha.

Maar de beelden waren dus goed, heel goed zelfs. Geen nieuwe MS-laesies, geen krimp van de hersenen en, ook absoluut niet onbelangrijk, ook geen tumor(en). De MS is en blijft rustig en dus ik ga door met mijn leven zoals ik dat al járen leef: een gezonde leefstijl, met gezond en glutenvrij eten, zo min mogelijk stress, regelmatig bewegen en sporten, en voldoende rust en slaap.

Ik ben een dankbare bofkont.

appelmoes (zonder toegevoegd suiker) in wording van appeltjes uit eigen tuin, lekker en lekker gezond