haken (1)

Bij haar zag ik een blogstukje over tunisch haken met een dubbele haaknaald. Mijn breinaalden en breiwerkjes kan ik even niet meer zien of luchten. Te veel en te vaak? Ik denk ‘t. Maar haken, da’s weer iets anders. Eerst even diverse handwerkzaken afgereisd voor zo’n speciale haaknaald maar ik moest toch weer ‘het net’ op om te kunnen slagen. En nu loop ik weer tegen ’t euvel aan dat ik gewoon veel te strak haak en mijn muts in wording meer een stijve mijter dan een leuke muts dreigt te worden. Maar een mooie haarband is ook niet lelijk, toch?

In 2016 slaagde onze middelste voor zijn opleiding, gisteren had onze oudste goed nieuws: hij mag zich nu ‘Doctor of Dental Surgery’ noemen, oftewel tandarts in goed Nederlands. Nog een student te gaan …..

Alweer een grauwe (zon)dag. Gelukkig is het droog, maar dat is dan ook het enige positieve. Wat gaan we doen op deze dag? Binnen blijven, rondje lopen, even de stad in? Niets van dit alles. We stappen in de auto en rijden naar Brussel, naar middelste.

Een hele middag aangenaam gezelschap, een fijne stadswandeling en ter afsluiting een smakelijke maaltijd. Wat wil een mens nog meer …

nostalgie in de bergen

Grappig hรจ, deze wagon zo hoog in de bergen. Het is de Hartkaiserbahn, dit treintje heeft dienst gedaan als skilift van 1972 tot aan zijn pensioen in april 2015 in Ellmau (Tirol) en mag nu blijvend boven op de berg blijven staan.

Vanuit een sneeuwrijk Oostenrijk wens ik al degenen die mijn blog lezen de allerbeste wensen!