huismus

dubbele regenboog, afgelopen vrijdag

Ik zal het maar bekennen: ik ben een huismus.

Het is dat mijn man in de pre-Corona tijd altijd weg wilde, voor mij hoefde dat nooit. (nb: ik wil(de) heus wel fietsen, wandelen of even ergens een hapje gaan eten hoor, zo erg huismusserig ben ik nu ook weer niet)

Uitzondering voor wat betreft het liever thuis blijven was en is onze eigen stek in Oostenrijk, daar voel ik me ook helemaal blij, da’s mijn tweede thuis, daar wil ik gerust de helft van mijn tijd doorbrengen. Maar nu even niet, helaas.

Maar dus nu, in deze vreemde tijd voel ik me fijn zolang ik thuis ben. Werken in de tuin, opruimen, (blogs) lezen, poetsen, handwerken, allemaal prima. De deur uitgaan voor een boodschap vind ik wel een dingetje, dat staat echt niet bovenaan mijn lijstje van dingen die ik leuk vind. Dat besteed ik dan ook het liefste uit aan een van de vele huisgenoten. Vorige week moest ik uit noodzaak zelf even naar de Duitse supermarkt, wel kort voor sluitingstijd want dan is het lekker rustig, maar met verplicht mondkapje. Da’s wennen.

Mijn geluk is ergens dat er de laatste weken altijd reuring is in huis, want zolang zijn mijn zoon plus vriendin plus hond plus kat al onderdeel van het huishouden. Ik kan me gewoonweg niet vervelen, er is altijd wel iemand om mee of tegen te praten (of mopperen). Er is altijd wel iemand die even wil wandelen, ook dat. Er is altijd iemand die boodschappen gaat doen. En het allerbelangrijkste voor iemand die niet graag kookt: er wordt altijd door iemand gekookt 🙂

Tuurlijk mis ik mijn sociale contacten buitenshuis. En de kapper ….Wie niet. Maar tot het weer mogelijk is om naar haakcafé, sportschool, kapper of vriendengroep te gaan vermaak ik me wel. Maar het moet niet te lang duren …..

34 Replies to “huismus”

  1. Herkenbaar. Ik ben ook heel graag thuis, altijd al gehad. En nu “mag” het, zonder dat iemand daar commentaar op heeft. Ondanks alles heb ik het toch best druk. Buiten mijn drie halve dagen die ik werk, ben ik ook veel bezig in de tuin, veel aan het opruimen in huis en aan het herinrichten. Spulletjes verkopen op Marktplaats, nieuwe spulletjes scoren 😉. Och, elk nadeel heb zijn voordeel zullen we maar zeggen….

    Liked by 1 persoon

  2. Zoals jij het beschrijft voel ik het ook. Alleen hier geen “gevluchte” kinderen, maar gewoon samen. En dat is (meestal) prima, maar met die gesloten grens voel ik me echt gevangen, want dat zagen we nooit als grens en passeerden er meerdere keren per week. Met de auto, op de fiets, of te voet. Natuurlijk is onze gezondheid het belangrijkste, maar deze situatie begint nu wel benauwd te worden. Lieve groeten uit ons “spookdorp”.😷

    Like

  3. Wat een prachtige achtergrond voor de reacties!! Ze worden wel onleesbaar 🙂
    Fijn dat jullie allen zo goed overeen komen bij je thuis. Vele mensen staan voor veel afwisseling garant. En als je dan nog koks in huis hebt, lijkt het me helemaal de max, ook ik ‘haat’ koken.
    Met een tweede thuis in Oostenrijk, waar je wellicht veel wandelt, ben je misschien toch geen echte huismus? 🙂

    Like

  4. Ik ben normaal gezien zeer uithuizig. Sinds ons pensioen zijn wij heel veel weg. Daguitstapjes, kortere en lange vakanties, … als we maar weg kunnen! En hoewel ik de uitstapjes wel begin te missen, vind ik het nu wel lekker veilig thuis. Maar ook een beetje eenzaam zo met ons twee.

    Liked by 1 persoon

  5. Ik merk nu dat ik wel graag buitenshuis ben maar niet meer onder de mensen. Dat is sinds ik naar Eindhoven verhuisde ontstaan. Toen besloot ik dat ik eens een poosje ging doen wat ik wilde en maakte een lijstje. Niet meer rennen om op te passen op iemands kleine of om problemen op te lossen die de mijne niet waren. Het scheelt dat mijn eigen vent net als ik dol is op de natuur, de boel verkennen en we dus regelmatig een rondje rijden. Ik heb helaas ook minder geduld en merk eens temeer waarom mijn dorp niet leuk is. Maar ik ga er vanuit dat dat zich wel weer verbetert. De foto is geweldig!

    Like

  6. Morgen vieren we de vrijheid, maar ik voel me toch een beetje gevangen in mijn eigen huis.

    Like

  7. Wat een plaatje. Daarvoor alleen zou ik graag thuis zitten. Ik begrijp je, want ik ben ook zo graag thuis, maar sommige dingen begin ik wel een beetje te missen. Verveling is er nochtans helemaal niet.

    Like

  8. Heb ook niet zo’n moeite met thuis blijven, maar ik wil nu toch wel weer gewoon onder de mensen. Weer spelletjes spelen met vriendinnen, wandelen en gewoon met elkaar koffie drinken in een café. Maar vooral de kinderen weer zien, ze kunnen aanraken en met elkaar praten. Die leuke treinuitjes komen wel weer een keer. Maar gewoon leven, dat wil ik!

    Liked by 1 persoon

  9. Ik ben ook zo’n huismus. We hebben nog één inwonende dochter, de anderen wonen hier niet meer en die mis ik wel. En zij ons. Moest ik hen niet missen, voor mij zou dit nog wel even zo verder mogen gaan. Ik geniet van de stilte, de rust, het niet vanalles moeten. Heb wel het geluk dat we deels booschappen online bestellen en oppikken, en dat de inwonende dochter graag eens naar de kleine supermarkt in de buurt en de slager gaat. In ben in geen wéken nog naar de winkel gemoeten, en dat vind ik fijn. Want ik zie er tegenop om dat te moeten doen. Ze moet nu weer werken… we zullen wel zien hoe dat loopt.

    Like

  10. Wat een superfoto, zeg! Ook ik vind het niet erg om thuis te zijn. De rust van geen verplichtingen was ook heerlijk en de druk van altijd iets moeten is weg. Toch heb ik wel behoefte om iets met mijn hobby te doen. Een paar activiteiten heb ik daarvoor zelf opgezet en dat waren heerlijke onderbrekingen van de dag. Ik vind mijn leven prima zo, hoewel ik ook kan verlangen naar iedereen gewoon weer te kunnen zien en te bezoeken, vooral degenen die iets verder weg wonen.

    Liked by 1 persoon

  11. Ik ben ook een echte thuismus geworden, en kan mij in Corona tijd heel goed vermaken. Er is altijd wel wat te doen, maar kan zo genieten van stilte en heerlijk niets doen. Maar ga wel graag wandelen, ik kan dan mijn hoofd leeg maken. Maar ik mis toch wel de sociale contacten, mijn repetities van de dweilkapel, mijn borrelavonden en lunchwandelingen. En ik wil mijn zus knuffelen, haar man is gestorven aan corona… dus die heeft onze steun echt nodig. Ik hoop daarom dat deze n(r)are tijd maar gauw voorbij gaat, en wij min of meer… van een normaal leven kunnen gaan genieten.

    Like

  12. Wij vermaken ons ook in en om het huis.
    Gaan regelmatig stukje fietsen.
    Maar kijken uiteraard ook uit naar, ja, mijn eigen kinderen knuffelen.
    Mijn zus, mijn broertje.

    Like

  13. Wat een prachtige foto, wauw! Hier nog een huismus al wil ik wél iedere dag even wandelen en vind ik boodschappen doen wel gezellig. Hier dus ook niets zo’n probleem met de “ophokking”.

    Like

  14. Ook deze huismus houdt van de stilte in coronatijd. Echter, voor mijn werk als zelfstandig hovenier ben ik veel onderweg en kom ik op veel plaatsen. Zodoende lijkt mijn leven nog steeds wat op dat van vóór de coronacrisis, met uitzondering van de social distancing en het niet kunnen afspreken met vrienden en familie. De kapper mis ik (nog) niet, want ik hou wel van een weelderige haardos. 😉

    Like

  15. Prachtige foto, Inge. Net als jij hebben wij nog contact met een deel van de kinderen en verder wandelen wij veel. Wij gaan niet naar de stad of andere drukke plekken, heb ik ook nooit zo’n behoefte aan gehad. Zou wel graag nu een tuin hebben om in te werken.

    Like

  16. Hahahahaha ja meer dan herkenbaar, hier ook zo, zeg ik ook, dat het voor mij wel meevalt, Liefste heeft er ook meer last van, maar ja, als je al in de evenementen werkt als geluidsman of camera man… dat is erg sociaal natuurlijk.

    Laat mij maar rommelen, gisteren was hij even weg, langer dan gedacht ook.. ik heb heerlijk gehaakt, gerommeld, opgeruimd, boodschapje gedaan, oke, dat is hier ook wat minder leuk nu… maar toch, even in de tuin gedaan wat ik kon, is hij nog steeds mee bezig in het groot dat ik nog niet veel kan… kortom… Het enige wat ik wel mis… is mijn kind… en kleinzoon.. mijn ouders… logisch?

    X

    Liked by 1 persoon

  17. Ik vind het ergens best heel rustig dat vele thuis zijn. De druk is van de ketel heb ik het gevoel. Het geeft mij echt rust.

    Liked by 1 persoon

  18. Het is een vreemde tijd, maar we moeten door. Hier gaan de kinderen volgende week weer voor de helft naar school. langzaam weer in het normale leven. Stapje voor stapje.

    Love As Always
    Di Mario

    Like

  19. Je blog is een en al herkenning. Het heeft nu wel lang genoeg geduurd (zucht) maar er zijn mensen die het veel slechter hebben getroffen…
    Het woord verveling ken ik ook niet!
    Lieve groet.

    Liked by 1 persoon

  20. Ik ben een echte alleenganger en zie m’n huis als een hotelkamer. Heb voor het werk veel gereisd en voelde me in een andere stad zo thuis. Vergat vrijwel meteen m’n eigen huis. Kook ook graag, maar wel op mijn manier en dat is vooral roerbakken, wat bijvoorbeeld ook kan met rösti rode kool ui en rookworst. 🙂 Dagelijks loop ik een paar rondjes en vaak gaat dat door een supermarkt, hema of kruidvat. Heb ook veel Duitse en Franse supermarkten bezocht. Kijk nu wel eerst of er een lange rij voor de kassa staat. Raak onderweg ook zo met wildvreemden aan de praat, maar ik moet er niet aan denken dat ik thuis de hele tijd iemand om me heen heb. Voor corona hoefde ik me dus weinig aan te passen.

    Liked by 1 persoon

Reacties zijn gesloten.