flaters …..

Soms denk ik dat ik de hele wereld aan kan, dat ik heel gewoon gezond ben zonder kwaaltjes en kwalen, zonder MS. Dat gaat dan een tijdje goed, totdat ik weer eens over de schreef ga. Bèng. Dan ben ik een hele dag niet vooruit te branden. Gevalletje ‘zelf schuld’: ik kan nu eenmaal wel redelijk veel, zeker vergeleken met heel veel anderen met MS, maar echt niet alles: niet èn gaan sporten, een fietstocht maken en ook nog eens onkruid wieden bijvoorbeeld. Geen lange to-do lijsten voor mij en zeer zeker niet allemaal op één dag, maar ook vaker niet dan wel verdeeld over een aantal dagen. En dan heb ik het nog niet eens over de gewone en dagelijks terugkerende huishoudelijke klusjes als extra erbij. Ik kan nogal eigenwijs zijn, dat weet ik van mezelf, ik kan ook nog eens best slecht delegeren, denk te vaak dat ik zelf veel sneller ben om dit of dat te doen of te halen, ben ook nog eens vrij ongeduldig en dat maakt dat ik uiteindelijk toch nog weleens (dood)moe ben. Gelukkig ken ik mezelf, voel ik dingen wel aankomen en trap ik regelmatig op de rem.

Vroeger was ik vaak ziek van moeheid (het was eerlijk gezegd ook niet altijd makkelijk, de MS in combinatie met drie jonge kindjes) maar dat is gelukkig nog maar zelden het geval dankzij het glutenvrije dieet. Ik zeg het wel vaker: geluk bij een ongeluk dat ik alweer 11 jaar geleden de diagnose coeliakie kreeg en dientengevolge glutenvrij moest gaan eten. Ik heb een hele hoop energie terug gekregen en neem dat lastige en levenslange dieet maar al te graag op de koop toe!

Ik ben leeg en lastig voor mezelf en mijn omgeving als ik (zo) enorm moe ben. Ik weet dat ik dan het beste gewoon thuis kan blijven om de hele dag fijn op de bank te hangen met de I-pad binnen handbereik. Maar heel soms lukt dat niet. En dan sla ik zomaar behoorlijke flaters …..

Ik had ’s avonds – na zo’n hele dag bankhangen – nog een afspraak staan bij de manicure die ik niet wilde kon omzetten. Twee vingernagels waren afgebroken, nagellak was afgebladderd. Kwestie van prioriteiten en zo, tja als ik zó moe ben kan ik echt niet nuchter nadenken. Ik zeg dan A en doe B, hoor dingen maar half, doe dingen halfslachtig of helemaal niet en zeg dingen die ik normaal nooit zeg. Ik sloeg dan ook gelijk een flater toen J. de deur open deed. Het eerste wat ik zag was haar opgezwollen buik. Ik prikte erin en vroeg of ze zwanger was. Oh sh*t, dat was ze dus niet. Ze had enorm veel last van haar maag en darmen en kon al dagen niet naar de wc. Ik was het liefst door de grond gezakt, kon me voor mijn kop slaan, wilde dat ik alsnog de afspraak had afgezegd of verzet, wilde dat ik gewoon thuis op de bank was blijven hangen met de I-pad binnen handbereik …..

Ik heb natuurlijk mijn excuses aangeboden voor mijn lompheid. Excuses zijn geaccepteerd en mijn nagels zien er gelukkig weer pico bello uit.

Gelukkig is J. inmiddels zwanger, en zou ik gerust in haar dikkere buik kunnen prikken. Maar dat doe ik niet ….. meer 😉

20 gedachtes over “flaters …..

  1. Oei, dat de grond zich dan niet spontaan opent, he? Het feit dat je dat je het nog zo goed weet betekent dat het niet zo heel veel voorkomt dat je zulke flaters slaat. Ik bedoel: als je ze elke dag zou maken raak je het overzicht kwijt 🙂

    Liked by 1 persoon

  2. Volgens mij moet je nooit aan iemands buik zitten. 😉 Maar ik heb wel geleerd de afgelopen jaren om nooit te beginnen over zwanger als ze er zelf niet over beginnen.

    Love as Always
    Di Mario

    Liked by 1 persoon

  3. Ken het gevoel. Soms floept iets er zomaar uit en realiseer je je later wat je gezegd hebt. Fijne vrije dag, of doen ze daar niet aan Hemelvaartsdag?🙋🏻‍♀️

    Like

  4. Andersom kan ook……zelf was ik hoogzwanger van onze oudste en ging nog even winkelen met mijn moeder. Staat er bij de V&D een consulente van de Weight Watchers. Of deelname aan dit dieet niet iets voor mij was? Als blikken konden doden was ze ter plekke neergevallen. Ik kon er later hartelijk om lachen, toen was ik zwaar beledigd. Gelukkig prikte ze nog net niet op mijn buik. 🤣

    Liked by 1 persoon

  5. Oe en dat je ook nog in haar buik prikte. Ja dat is wel erg! Die eigenschappen die jij jezelf toekent, die heb ik ook, eigenwijs, slecht delegeren, ongeduldig. Alleen ik heb jouw ziekte niet, dus ik begrijp dat het voor jou heel veel lastiger is

    Liked by 1 persoon

  6. Petje af hoe jij met je ziektes omgaat. Af en toe een flater slaan moet gewoon kunnen! iedereen overkomt dat toch ook wel eens, maar ik begrijp je gevoel wel, als je zo doodmoe bent en het je min of meer overkomt. Goed beschreven!

    Liked by 1 persoon

  7. Datzelfde is me ook ooit overkomen. Ik wilde in de grond zakken, maar het lukte niet echt.
    Veel bewondering voor jouw energie, die toch moet gedoseerd worden. Evenwicht vinden is de lastige opdracht

    Liked by 1 persoon

  8. Niet gemakkelijk voor jou. Een wankel evenwicht…
    Die flater, daar moet je niet mee zitten. Ik vond het wel grappig. Flaters slaan we allemaal. Achteraf kun je er om lachen, maar op het moment zelf…

    Like

  9. Hahahaha, sorry… maar ik ben er zo mee bekend, aangezien ik al mijn hele leven volslank ben, maar dan ook nog eens op de manier van een zwangerschapsdikte, dus buik, maar borsten smal, schouders smal, benen wel stevig maar, vooral mijn buik dus…. Krijg ik die vraag ook regelmatig, laat staan als de tijd van de maand eraan komt, want dan is ie nog hard ook….

    En zelf.. heb ik het ook weleens gehad, wie niet, het overkomt ons allemaal, net zoals, hoi zeggen tegen iemand die je denkt te kennen, maar dan is het heeeeeeel iemand anders, hahaha

    Verder, hebben we allemaal weleens een down periode, dat hoort erbij, dan bedenk ik mij altijd…. the only way is up….. ken je die song nog?

    garantie voor even vrolijkheid en wie weet wat meer energie 😉

    X

    Like

Reacties zijn gesloten.