stof

De hele week is het al een stoffige boel in huis. Een zolderkamer wordt op opnieuw geïsoleerd en dat heeft nu eenmaal zijn tijd nodig. Deze isolatie is onze bescheiden bijdrage aan de reductie van CO2.

Een hele week vreemden over de vloer die in en uit lopen. Niet mijn ding maar ja, het resultaat is wat telt. Als jongste weer permanent terug komt uit Letland – naar verwachting ergens in maart – wil hij er zijn studiootje van maken. Dus woon-, slaap- en leefruimte in ons eigen huis. Gezellig! Maar voor die tijd moet ook nog een nieuwe vloer erin, de wanden worden gesausd, gordijnen op maat worden gemaakt, kasten worden geplaatst, meubels uit de kelder worden gehaald en flink met stofzuiger, dweil en stofdoeken worden gewerkt. Pas als hij, jongste, betaald werk heeft zal hij serieus op zoek gaan naar een appartementje in de buurt, en aangezien die nogal schaars zijn kan daar best nog wel wat tijd overheen gaan. Laat ik dat nu helemaal niet erg vinden …..

Vandaag tussen de bedrijven door met mijn schoonvader naar het ziekenhuis. De goede man is 92 en nog behoorlijk mobiel maar voor een kleine chirurgische ingreep laat je zo iemand toch niet aan zijn lot over. Trouwens, auto rijden na zo’n ingreep mag niet maar geld uitgeven voor een taxi vindt meneer zonde ….. Met een uurtje was alles gepiept en kon ik hem weer thuis afleveren. En dus snel terug naar mijn stoffige huis.

Wat te doen met al die dagen verplicht thuis zitten? Nou, in ieder geval heb ik afgelopen week te weinig gesport en überhaupt te weinig bewogen maar wel veel gelezen en gehaakt. Het weer nodigde sowieso niet uit om naar buiten te gaan dus echt rouwig was ik er niet om.

Sinds een tijdje ben ik weer bezig met een hoes voor een kussen. Wederom met de tunische haaknaald met 2 haakjes. Ideaal werkje om overal mee naar toe te nemen trouwens. Gaat goed, ik heb nog geen steek laten vallen.

Als ik thuis ben haak ik het liefst aan een deken voor op de bank. Het is mooi garen van Durable ‘cosy fine’ in 5 kleuren: zwart, grijs, ecru, oranje en mosterdgeel. Het patroon staat in een boek dat ik laatst kreeg. Titel van het boek vind ik een beetje misleidend, het is geen fair isle techniek maar wel haken volgens de Mochila techniek van de Wayuu indianen. Maar dit terzijde, de patronen zijn duidelijk en niet al te moeilijk.

Leuk werkje, hier zal ik nog wel een jaartje of zo zoet mee zijn.

21 gedachtes over “stof

  1. Gezellig hoor, straks weer een zoon over de vloer, ik kan dat wel begrijpen. Vanmorgen kwam hier een zoon even langs, ik heb twee uur met hem zitten kletsen.

    Like

  2. Sjoerd

    Goed bezig, naast goed voor het milieu is dit later ook goed voor de beurs. Van haken heb ik (gelukkig) geen verstand.

    Like

  3. Heerlijk weer een zoon thuis binnenkort. Ik weet hoe leuk dat is, al woont mijn zoon niet echt in huis voelt het als “hij is weer thuis” nu hij weer in Nederland woont en op de fiets in 20 minuten hier is.
    Knap hoor da haakwerk, je bent er echt goed in.

    Like

  4. zo’n meneer op leeftijd, die moet je inderdaad wel helpen. Een taxi zou wel kunnen, maar persoonlijker is natuurlijk door familie. Succes met het verbouwen, het wordt er vast mooier door.

    Love As Always
    di mario

    Liked by 1 persoon

  5. Oh dat haken, waarom zo noemen, dat vind ik nu zo jammer, genoeg mensen die het kopen op titel en snel kijken, misleidend! Wel mooi wat ik zie trouwens, en een jaartje, ja nou, waarom niet? Zo maak ik van restjes allemaal granny’s en later zie ik wel hoe dat gaat worden…. wie weet duurt dat wel 5 jaar, hahaha 😉

    X

    Liked by 1 persoon

  6. Geweldig dat haken van jou, ik raak er door geinspireerd maar kan alleen maar iets heel eenvoudigs maken. Een mooie woondeken moet toch te doen zijn. Ooit, honderd jaar geleden, heb ik een heel sprei gehaakt,
    Hoop dat er snel een eind komt aan dat stofhappen voor je en je leuke zoon zijn intrek kan nemen..

    Like

Reacties zijn gesloten.