alweer genieten

Ik fiets, kijk om me heen en geniet. Telkens weer hoor ik mijn man die zegt “fiets toch eens door!” en hoort hij “wacht even …… eerst ’n foto maken”. Misschien moet ik maar een serie ‘kapelletjes onderweg’ starten.

Dit netjes onderhouden maar helaas afgesloten kapelletje zag ik net buiten Oberendorf in Tirol.

En deze spotte ik tijdens een recente wandeling. Het is opgericht ter nagedachtenis aan alle verongelukten. Triest maar waar, ieder jaar weer sterven er in de bergen een aantal mensen, jong of oud, door valpartijen, ski- of fietsongelukken of ‘gewoon’ door een hartstilstand.

Een oude stal en een koe, gewoon leuke combi.

Uitrusten was niet echt mogelijk op dit versleten bankje

Ik zag een aantal mooie blauwe vlindertjes, wellicht boomblauwtjes? Ik zeg maar wat, heb ’t opgezocht op internet, maar veel meer dan een Klein Vosje, Koolwitje of Citroenvlinder herken ik niet.

Na ruim anderhalf uur lopen vind ik het zó fijn om een leuke pauzeplek te hebben en daar ook nog eens glutenvrij te kunnen genieten. Het wandelen op zich is dus niet mijn doel maar zulke pauzeplekjes wel. Mag toch hè, da’s voor mij Genieten met hoofdletter G. Dit is trouwens geen Kaisersmarrn maar een zogenaamde Almwuzel, een soort van zoete omelet, volgens recept van Resi van de Lindlhof.

Bergen, water en mooi weer meer dan een prima combi, toch?

16 gedachtes over “alweer genieten

Reacties zijn gesloten.