Nou ja zeg,

een zondag met een strakblauwe lucht, en dat in oktober. Wel een beetje frisjes, maar mooi dat het buiten was!  De bedwas hing, hoogstwaarschijnlijk voor de allerlaatste keer in 2015, lekker buiten te drogen, heerlijk!  We hadden geen zin om thuis te blijven, dus deden we een (klein) rondje te voet. Dit  keer heel dichtbij, door en rond ons eigen dorp. 

We kwamen onder andere een oude grenspaal tegen:

   

en een nieuwe:

 

en hier moet er nog een komen:

  

We kriskrasten door Nederland en Duitsland en hadden veel te bespreken want ook al scheen de zon en was het een mooie dag er zijn ook zorgen en zorgjes. Zo bespraken we een vriendschap die flinke barsten vertoont, de gezondheid van ouders, de studie van de jongens. Die jongens, daar hebben we gelukkig geen echte zorgen om, zij doen het goed. Maar we praten graag met elkaar over hen 🙂

Natuurlijk hadden we ook oog voor de omgeving, die is ook zo dichtbij huis enorm de moeite waard:

   
Met de handen boven mijn hoofd vanwege de vele vallende eikeltjes onder deze flinke eik door.

 

En nee, dit zijn geen foto’s die scheef zijn genomen 🙂 

  
   

En thuis was er koffie, en alweer een breiwerkje 

  

Het was een mooie dag.

9 gedachtes over “Nou ja zeg,

  1. Kakel

    Het was en is zeker genieten met dit weer. En wat wonen jullie in een mooie omgeving! Die oude grenspalen hebben meer aanzien dan de nieuwe 😉 Leuk je nieuwe breiwerkje. Dat is het eerste wat ik ga doen als mijn boek klaar is…
    Lieve groet

    Liked by 1 persoon

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s