thuis: herfst

Geen ontkennen mogelijk: het is herfst! Hou ik van dit jaargetijde? Jawel, ik hou ook van dit jaargetijde, zeker als de temperatuur een beetje aangenaam is, het niet te nat is, ik dus naar buiten kan, en ik mooie luchten zie. Wel een mooie lucht met heel wat horizonvervuiling door de uitstoot van de bruinkoolcentrales (en ook wel door de (heel) vele windturbines). Ach ja, je kunt niet alles hebben ….

Niet de eerste en ook nog niet de laatste grote kruiwagen vol met eikels heb ik al naar de mesthoop in onze huiswei gebracht. Ik hoef niet naar de sportschool als ik in de tuin kan werken. Het kost wel veel van mijn energie maar dat is niet erg, mijn conditie vaart er wel bij, heerlijk. Rusten doe ik meer dan genoeg.

Eerst dus het gazon eikeltjesvrij maken, dan nog een keer of wat gras maaien (vorig jaar tot ergens in december ….) en binnenkort ook nog de ene na de andere kruiwagen vol eikenblad bij elkaar harken en wegbrengen. Misschien wel voor het laatste jaar want we denken erover deze zomereik te (laten) rooien. Jammer? Ja, ergens wel maar hij staat te dicht op een andere – mooiere en oudere – esdoorn.

Herfst dus:

Tamme kastanjes! En dan even omhoog kijken omdat je ‘gak, gak, gak’ hoort:

Als ik zo buiten bezig ben lijkt het wel of de boze buitenwereld eventjes uit mijn gedachten is …….

nog meer fietsen

Van een fietsetappe door ons dorpje thuis, die zelfs zonder publiek geen doorgang mocht vinden, naar een heus wereldkampioenschap mountain bike in “ons” dorpje in Oostenrijk. Dankzij Corona ook hier zonder publiek. Jammer dan. Ik denk dat het kijken naar beelden op televisie sowieso veel meer laat zien, de helft van het parcours gaat berg op en berg af door weiden en bos. Weersverwachting is ook nog eens slecht ….

Ik scoorde in diverse supermarkten genoeg glutenvrij lekkers om de komende tijd zoet mee te zijn ….

Het weer hier was wisselend: sneeuw, regen, onweer, zon, bewolking, we hadden het allemaal.

Onze middelste, die thuis toch momenteel geen werk heeft, helaas, besloot ons op te zoeken, samen met zijn hond. Gezellig.

We liepen samen heel wat kilometers berg op en berg af.

Onze auto stond tijdens zo’n wandeling ergens netjes geparkeerd, en toen viel een ernaast geparkeerde crossmotor om ….

Ach, het is maar blik en de schade wordt vergoed door de verzekering van de veroorzaker. Niet zeuren, er gebeuren heel wat ergere dingen ….

We houden de cijfers goed in de gaten, en zien dat het in ons thuisland nog best goed gaat, en ons vaderland slechter en slechter ….

In tegenstelling tot mij kookt mijn middelste wel graag en ook nog eens goed!

Maar ook (glutenvrij) eten buitenshuis laat ik me goed smaken

glutenvrije Kaisersmarrn bij mijn favo restaurantje in de bergen van Fieberbrunn
hier dus 😀

Kortom, ik zou hier wel willen blijven ……

fietsen

Als het goed is begint vandaag de BinckBank-Tour. Als het goed is fietst het peloton vrijdag maar liefst twee keer door ons Duitse dorpje. Zonder publiek, maar dat is niks nieuws ….. Inwoners van ons dorp mogen wèl langs de kant staan. Ik ben daar niet bij …… ik vertoef elders …..

mijn leesgewoonten

Op de blogs van Satur9 en Myriam zag ik een leuke tag, die ik bij deze overneem. Vind je ‘m leuk genoeg om ‘m ook over te nemen? Ga je gang!

Wanneer en hoe lang lees je?

In vergelijking met vroeger (als in jaren en jaren geleden) lees ik nog maar erg weinig. Ik lees in ieder geval altijd voor het slapen gaan, het ligt eraan hoe moe ik ben of het een hele of maar een halve bladzijde wordt. Overdag lees ik ook, maar dan bestaat mijn lezen vooral uit het volgen van het nieuws (in krant of op tablet) of blogs. Als ik naar de kapper ga of ergens in een wachtruimte moet wachten neem ik altijd een boek mee, daar lees ik dus ook. Ik heb me stellig voorgenomen om ook overdag thuis vaker een boek te lezen en wat minder de i-pad in handen te nemen ….

Waar lees je?

Overal: in bed, buiten, binnen, in de wachtkamer van de een of andere arts, bij de kapper.

Koop je vaak boeken?

Heel toevallig heb ik laatst weer een aantal leesboeken gekocht. Ik hou van het hebben van voorraad voor het geval dat ik zonder zou komen te zitten. Soort van hamsteren dus. En dat zijn dus 99 van de 100 keer nog echte boeken.

E-reader of papier?

Papier, zonder twijfel. Ik heb wel zo’n Kobo maar die neem ik alleen mee als ik op reis ga. Ik heb ook boeken van bookchoice, een presentje van mijn krant, en die titels staan op de i-pad. Nadeel van dat laatste vind ik dat ik dan zo snel word afgeleid om even snel iets anders te doen/lezen/opzoeken.

Favoriete kinderboek?

Torenhoog en Mijlenbreed van Tonke Dragt.

Favoriete genre?

Thrillers, met stip. Liefst van Scandinavische auteurs, maar ook van Karin Slaughter, M.J. Arlidge, Nicci French, Nele Neuhaus en anderen.

Van welke schrijver lees je elk boek?

Van bovengenoemde schrijvers heb ik eigenlijk de meeste boeken wel gelezen. En soms herlees ik ze omdat ik de plot ben vergeten ….

Welk boek moet iedereen gelezen hebben?

Tja, dat is natuurlijk erg persoonlijk. Ik vond ‘In de ban van de ring’ van Tolkien, ‘Knielen op een bed violen’ van Jan Siebelink en ‘Kom hier dat ik u kus’ van Griet op de Beeck echt heel mooie boeken die ik iedereen kan aanraden. Geen thrillers, wel mooi. Maar nogmaals, dat is persoonlijk.

Welk genre zou je nooit lezen?

Doktersromannetjes.

Fictie of non-fictie?

Allerliefst fictie alhoewel ik ook non-fictie boeken lees. Bijvoorbeeld boeken over Alzheimer, MS, tuinen of coeliakie, onderwerpen die me aanspreken.

Is er een boek dat je leven veranderd heeft?

Nee.

bijzonder

Soms, héél soms liggen er glutenvrije artikelen in de koopjesbak van de/het/een supermarkt. Dit keer had ik geluk bij de Jumbo: dit brood kost normaal € 4,35.

Het pannenkoekenplantje blijft me verbazen, het ene na het andere stekje vraagt om in een apart potje gezet te worden. Help, waarheen met al die nazaten van nazaten van nazaten?

Waar ik vroeger (nou ja, tot nog niet zo heel lang geleden) alleen witte, roze en blauwe bloemen in de tuin wilde, kies ik nu steeds vaker voor geel en oranje. De enige kleur die ik echt niet wil is rood.

Nou zeg, wat een joekel! En om te laten zien hoe groot deze paddestoel is heb ik er een boek naast gelegd:

Was trouwens weer vreselijk spannend, deze laatste van Karin Slaughter.

Afgelopen juli had ik een afspraak met (blog) vriendin Sanneke. We kletsen vijf kwartier in een uur en tussendoor genoten we van lunch, een klein wandelingetje door het Sittardse stadspark en koffie met gebak. Door mijn strubbelingen met WordPress kwam ik er toen niet toe om erover te schrijven. Gisteravond ontmoette ik haar (en haar man) weer. Geen foto’s van een gezellig en geslaagd etentje, helaas.

Ik las op de blog van Rianne dat ze een Camino ging lopen. Haar startpunt zou in Wittem zijn, het dorpje waar ooit mijn vader is geboren. En ze zou ook nog eens overnachten in het hotel dat sinds jaar en dag de naam “In den roden leeuw van Limburg” draagt, zijn geboortehuis.

Kortom: we besloten om elkaar te treffen voor een kopje koffie. Het werd uiteindelijk geen koffie maar een alcoholvrij biertje voor Rianne en thee voor mij. Het was een bijzondere ontmoeting!

Mien Limburgs landj …

We wandelden (en fietsten) wat af de afgelopen weken, en dat allemaal in “mien Limburgs landj”.

Na de crematieplechtigheid voor mijn schoonmoeder liepen we een rondje rond de vijver bij kasteel Strijthagen (Landgraaf) alwaar dit vreemde voertuig tentoongesteld stond. Ik vond het de moeite waard om er een foto van te maken, wellicht was het iets voor Sjoerd’s virtuele garage? Ik las dat het park rondom het kasteel (dat in bezit is van een Russisch kunstenaarsechtpaar) een Artland is, een plek om kunst te tonen aan het publiek. En die (meer dan manshoge) hond zal dan wel de bewaker zijn …

We parkeerder de auto in Epen en liepen langs de Geulle naar Mechelen. Het was op een woensdag en druk dat het er was ……

In Mechelen hielden we halt voor lunch. Tegenover ons liepen paarden, veel paarden. Tussen ons en de paarden een drukke weg, maar die zie je zo niet, haha.

Ter afsluiting nog een koffie op het terras van de Gerardushoeve. Voor mij het terras met een van de allermooiste uitzichten van Limburg. Per toeval kwam ik er laatst achter dat deze hoeve vroeger ècht een hoeve was waar ik nota bene als 7-jarige op kamp ben geweest met de kabouters. Ik was toen een kabouter met ontzettende heimwee ….

Drie dagen later waren we wederom in het heuvelland, dit keer samen met middelste plus hond. We parkeerden de auto in Slenaken, liepen van daaruit een wandeling langs de Gulp, en sloten de dag af bij mijn favoriete restaurantje in België, Moeder de Gans. Zo lang de grenzen maar open zijn en blijven is het zó leuk om dicht bij landsgrenzen te wonen.

Op zondag fietsten we een rondje van thuis uit. Bestemming: theetje doen bij “boven water” in Schinveld.

Op de terugweg fietste ik eindelijk eens over de fietsbrug bij Onderbanken (tegenwoordig gemeente Beekdaelen) in plaats van er met de auto onderdoor te rijden. De brug is ontworpen door een ontwerpteam uit Delft, de drie kunstobjecten op de brug zijn van de hand van Marijke de Goey.

Vanmorgen vroeg was dit het uitzicht vanuit onze badkamer. Zicht op Jabeek. Ook mooi 🙂

naar, langs en aan de Maas

We hebben thuis niet veel gefietst afgelopen zomer. Waarom, tja, ik kan het niet zo verklaren. Het zal te maken hebben gehad met Corona, met het vele werk dat in de tuin werd verzet met name in het voorjaar, en ook met ‘geen zin’ en met ‘te warm’.

Zondag was het mooi weer. Niet te warm, niet te koud èn droog. Ideaal fietsweer dus.

We fietsten naar het westen, via Munstergeleen, Geleen, Einighausen en toen langs de oevers van de Maas. We dronken koffie op een terrasje in Berg aan de Maas met uitzicht op het veer en België, wilden nog iets gaan eten in Sittard maar de lucht werd donkerder en donkerder en dus fietsten we fijn (en heel snel!) oostwaarts “Richtung Heimat”. Leuke tocht, fijne dag.

augustus

Overzicht van de afgelopen maand, even alles op een rijtje zetten, het bloggen had even geen prioriteit ….

We fietsten door ons eigen heuvelland, zaten hier en daar op terrasjes en genoten van landschap, gezelschap, een drankje en een hapje.

Ik oogstte ‘miemelen’ voor jam en was trots op de boontjes en de eerste courgette uit ons eigen bescheiden moestuintje.

Ik zocht en vond de site weer waar ik die leuke etiketten vandaan kon halen. Lekkere jam, geen woord gelogen.

Het werd bloedheet thuis, maar gelukkig hadden we net in die tijd een vakantie gepland naar Oostenrijk. Een veilige vakantie want wederom naar onze eigen stek, ons tweede thuis.

We fietsen en wandelden veel en vermeden drukte. Er waren heel wat minder toeristen uit het buitenland in Oostenrijk maar des te meer Oostenrijkers die vakantie doorbrachten in eigen land in plaats van elders.

De eerste dagen was er regen, héél veel regen. Dankzij veel investeringen in de afgelopen jaren om de afwatering in goede banen te leiden was er weinig overlast maar er moest wel goed opgeruimd worden.

Zulke juweeltjes zie je onderweg, dit was in het Nationalpark Berchtesgaden. Op de blog van Marthy las ik dat het wellicht een parelmoervlinder zou kunnen zijn.

Ergens onderweg en toch kijken naar Max. De moderne techniek staat voor niets ….

Dit zijn de Leoganger Steinberge, twee van onze zonen liepen en klommen afgelopen week omhoog tot de top, naar de Birnhorn. Petje af, ik doe het ze niet na. Nooit …..

Net als ieder jaar was ik weer jarig in augustus, maar geen feestje dit jaar. Tja, het is niet anders. Volgend jaar nieuwe kansen.

Middelste ging ook naar Oostenrijk en dus mocht hij komen logeren. Het is toch zo’n lieverd!

Voor het eerst sinds maanden fietsten we naar Sittard om ‘gewoon’ op een terrasje te gaan zitten. Alles went …… en het was de moeite waard!

Zonder woorden ….

Tomaatjes en courgette, en dat alles uit eigen tuin, volgend jaar weer!

Ik trok het bovenste gaatje kapot. Zonde, de schoenen had ik nog niet zo lang en ze waren nauwelijks gedragen. Mailtje naar fabrikant: ik kreeg ze volledig vergoed. Top service.

Afgelopen week is er een om nooit te vergeten. Op de dag dat mijn schoonouders vijfenzestig jaar waren getrouwd is mijn schoonmoeder overleden …..

Zo, en nu proberen om weer gewoon in het blogritme te komen ….. Wie weet lukt het, we zullen zien …..

Glutenvrije inkopen in Duitsland

Vanaf aanstaande vrijdag in de aanbieding bij de Aldi (Süd) in Deutschland: heel veel glutenvrije producten. Ik zou zeggen: hamsteren ……. 😀

Dat was het voor nu, ik blijf nog even in vakantiemodus (inclusief blog- cq foto-plaats-stress)

twee maal …..

Ik heb een beetje ruzie met WP: een bericht dat ik had klaargezet is in een keer foetsie ….. Foto’s wilden ook al niet plakken. Blègh.

Enfin, nog maar eens proberen.

Ik heb eindelijk een eigen plekje in huis voor al mijn knutselspullen, haak- en breigarens en dito boeken. Zolang ik nog geen naaimachine heb (zit in de planning) is het alleen opslag- en nog geen werkplek. Nu nog de foto’s van vroeger en mijn borduurwerken ophangen en ik ben meer dan tevreden.

Omdat het plaatsen van foto‘s moeilijk blijft (geen idee waarom, iemand gelijksoortige problemen bij WordPress?) hou ik het bloggen even voor gezien …