#decemberglutenvrij-Lebkuchen

Voor het tweede jaar op rij doe ik mee met #decemberglutenvrij. Ook dit jaar bloggen een aantal ‘glutenvrije’ bloggers gedurende een aantal weken in de maand december over verschillende zaken die direct of indirect te maken hebben met ‘glutenvrij’. Ik neem het stokje over van de blog glutenvrij in Utrecht waarvoor dank. Onder aan mijn blog kun je zien aan wie ik het stokje doorgeef.

Adventstijd

Kersttijd, gezellig hoor. Ik vind het leuk om het in huis gezellig te maken maar uitgebreid koken of bakken is aan mij niet besteed. Ik eet wel graag lekker en af en toe snoepen vind ik op zijn tijd best kunnen, dus ga ik regelmatig op zoek naar dingen die glutenvrij zijn om ze vervolgens te kopen en uit te proberen. Zo ook zogenaamde ‘Lebkuchen’. Wat zijn dat, ‘Lebkuchen’? Op internet kun je lezen dat het in het Engels wordt omschreven als ‘gingerbread’, in het Nederlands hebben we het dan over taaitaai, gember-, honing- of peperkoek. Smaakt eigenlijk allemaal (ongeveer) hetzelfde met alleen een andere naam en vorm.

Geschiedenis

Lebkuchen is een zoet en sterk gekruid seizoensproduct, in vele vormen en maten dat dus gelijkenis heeft qua smaak met ons gemberbrood en ontbijtkoek. Volgens informatie op internet was het een Armeense monnik die in het jaar 992 gember meenam naar Europa. In de 13de eeuw werd het vervolgens door Duitse immigranten mee naar Zweden genomen. Het werd daar een gebruik om met name ’s winters (gember)koekjes te bakken en te beschilderen om die als raamdecoratie te gebruiken.

Kerstmarkten 

In het verleden probeerde ik ieder jaar in de Adventstijd een of meerdere Duitse kerstmarkten te bezoeken. Niet voor de prullaria die ze daar verkopen. Die vind ik ook in de dichtstbijzijnde ‘Aa-Cé-tion’. Ook niet voor de eetkraampjes want daar hebben ze vaak geen glutenvrije hapjes. Maar wel voor de gezelligheid, de aankleding, de versieringen en de sfeer. De laatste jaren wel minder onbevangen door toch wat angst voor datgene waarvan je hoopt dat je het nooit zult meemaken. Enfin, niet te veel over nadenken. Toevallig bezoek ik vanavond de kerstmarkt in Aken. Qua eten gaat dat helemaal goed komen. Niet op de markt zelf in een van de vele eetkraampjes of ‘Fressbuden’ (beetje oneerbiedig: vreetstalletjes), ik heb daar tot op heden nog nauwelijks iets ontdekt dat veilig glutenvrij te eten is. We hebben een tafel gereserveerd bij Parsley & Fruits, met uitzicht over de Markt in het historische centrum. Ik verheug me daar nu al op!

Voor mensen met coeliakie (glutenintolerantie) of een voedselallergie is het dus niet makkelijk om iets eetbaars te scoren op een kerstmarkt dat lekker èn glutenvrij is. Een jaar of drie geleden was ik op de geweldige kerstmarkt in Nürnberg. Daar was warempel een stand waar -tig soorten glutenvrije Lebkuchen worden verkocht. En lekker (calorierijk) dat die dingen zijn!

Winkels

Hier in de buurt koop ik de Lebkuchen van het merk Schär ‘gewoon’ in de winkel.

In Oostenrijk zag ik deze van Coppenrath een aantal maanden geleden al liggen in de supermarkt:

Ik heb ze gekocht maar nog niet geprobeerd. Links en rechts hoorde ik dat ze ook te koop zijn in (Duitse) supermarkten en natuurlijk ook bij diverse online shops.

In Aken hebben ze een eigen specialiteit. Daar noemen ze zulke koeken ‘Aachener Printen’. Dat zijn dan ook geen Lebkuchen, maar:

Ze heten niet gewoon “Printen”, maar “Aachener Printen”. En ze zijn in ieder opzicht uniek. Tegen alle vergelijkingen bijvoorbeeld met peperkoek of honingkoeken stellen ze zich te weer, hard en hardnekkig, zoals ze nu eenmaal zijn. (bron: aachen.de)

In een glutenvrije versie ben ik ze nog niet tegengekomen. Wie weet, ooit.

Als je in de gelegenheid bent om een Duitse kerstmarkt te bezoeken zeg ik alvast ‘viel Spaß’.

Morgen gaat het volgende luikje open bij Carlijn van de blog Foodless, ik geef haar graag het stokje door.

maaltijdservice

Toen mijn vader nog leefde en nog min of meer zelfstandig thuis woonde was het op een gegeven moment nodig om zijn warme hap te bestellen bij een maaltijdservice. Toen – ik spreek over een jaartje of zes jaar geleden – was het nog droevig gesteld met het krijgen van kant-en-klare maaltijden voor mensen met een voedseltolerantie of -allergie.

Nu mijn schoonouders hun maaltijden ook kant-en-klaar moeten bestellen (mijn schoonmoeder is helaas steeds vaker de weg kwijt en weet echt niet meer hoe ze moet koken … ) doen we dat ook weer bij diezelfde maaltijdservice. Nu hebben ze zelfs een hele lijst met glutenvrije maaltijden:

Dus als ik ooit niet meer weet hoe ik moet koken ……

#decemberglutenvrij 2017

Het is morgen alweer 1 december …… en voor het vijfde jaar op rij is het tijd voor een groot aantal foodbloggers om mee te doen aan #decemberglutenvrij, een soort van aftelkalender tot aan de kerst. Iedere blogger die hieraan mee doet schrijft op zijn of haar manier een blogbericht dat iets te maken heeft met het onderwerp ‘glutenvrij’ in deze feestmaand. 

Vanaf morgen gaat dus iedere dag een luikje open, te beginnen bij Mirjam van de blog ikbenglutenvrij.nl. Wanneer ik aan de beurt ben? Even geduld nog ….. #decemberglutenvrij is ook te vinden op Facebook en Pinterest

Dit zijn de vele blogs die meedoen (in alfabetische volgorde):

Annemiek Nauta

Doe mij glutenvrij

Foodless

Glutenfree Amsterdam

Glutenvrije blog

Glutenvrije mama

Glutenvrij en wij

Glutenvrije oliebol

Glutenvrij hoort erbij

Glutenvrij in Utrecht

Glutenvrij kind

Glutenvrij reizen

Home of comfort

Ik ben glutenvrij

Koos glutenloos

Maak het glutenvrij

Meer dan glutenvrij

Rose a licious

Schrijfsels van mij

Smaakvol glutenvrij

Sophie glutenvrij

Veel leesplezier!

vogels

Zomaar een kijkje door het raam, en ik zag een Vlaamse gaai, een groene specht, een zwarte merel, een roodborstje en heel veel wilde duiven. De merel smult van de verrimpelde appel die ik niet meer lekker vond en naar buiten gooide, de Vlaamse gaai is liefhebber van de vele ontelbare eikels die nog op het gazon liggen en ook de groene specht scharrelt daar zijn kostje bij elkaar. Ik ga maar eens een boterham smeren ….

Alweer in een grote stad

Gisteren bezochten we middelste en zijn vriendin. Aangezien ze in Brussel – nauwkeuriger gezegd in (Sint-Jans-) Molenbeek – wonen betekende dit het zoveelste bezoek in korte tijd aan een grote stad. Het was er als altijd erg gezellig. We dronken bij hen een ouderwets gezette koffie, aten er een heerlijk stuk vers gebakken glutenvrije taart bij en liepen vervolgens de stad in. We verwonderden ons over de zoveelste in één nacht geschilderde (vrij schunnige) gigantische muurschildering en hielden rust in het oudste café van de stad, Maison Cirio, voor een glas (klik) half+half.

We liepen nog even over de grote markt waar men druk bezig was met het optuigen van een immense kerstboom

vonden deze nostalgische speelgoedetalage hartstikke leuk

aten nog een hapje, en reden daarna tevreden huiswaarts. Nou ja, we ergerden ons wel nog aan diverse malloten op de drukke Brusselse wegen, maar dat is normaal. Kortom, het was een geslaagde zondag.

‘meisje’ van het dorp

Ik ben geboren in een groot dorp, verhuisde met mijn ouders eerst naar een heel wat kleiner dorp en vervolgens naar een middelgrote stad. In die stad groeide ik op, was ik peuter, kleuter, schoolkind, puber en adolescent. Ik bleef thuis bij mijn ouders tot ik op mezelf ging wonen in een klein dorpje een kilometer of wat verderop. Het was niet eens een dorpje maar meer een lange sliert huizen langs een drukke doorgaande weg. Supersaai eigenlijk maar ik vond het er gezellig en knus in mijn eigen kleine huisje. Na een tijdje vond ik het daar wel welletjes en vertrok ik met mijn man (we woonden eerst samen en zijn later ook nog netjes getrouwd) naar een iets groter dorp zo’n 25 km verderop. Het was ook handiger om dichtbij het werk van mijn man te wonen. Zoon nummer een kondigde zich aan en het werd een beetje passen en meten daar op die bovenwoning. Toen we dan ook de kans kregen om een huis te laten bouwen in de gemeente waar we ooit woonden toen we net getrouwd waren grepen we die met beide handen aan. Ik was behoorlijk hoogzwanger van zoontje nummer twee toen we verhuisden: binnen vier dagen waren we al met zijn viertjes! Na nog eens bijna twee jaar waren we een compleet gezin met drie prachtige jongens. En nu, na ruim zevenentwintig jaar ben ik nog altijd heel blij met ons (t)huis in dat kleine dorp. Iedere keer is het weer fijn om rustig af te kunnen schakelen van de indrukken van ‘de/het/een grote stad’. We wonen best centraal, zijn snel op mooie plekken in binnen- en buitenland.

Binnen drie kwartier zijn we in Roermond, onder andere op het Munsterplein:

Kunst gewoon op straat, ik ben er dol op. Zeker als het werk is van Sjer Jacobs (–> http://www.sjerjacobs.com <–).

We waren ook een middagje in Maastricht:

Schijnt dat deze stadsbrouwerij weer in oude luister wordt hersteld. Mooi, dat brengt leven in de brouwerij.

Ik schreef al in een vorig logje dat we laatst in Riga waren. Niet echt naast de deur, maar vliegend gaat dat toch wel rap. We waren er maar kort maar hadden toch even tijd om te gaan winkelen. Winkels die ik thuis kan bezoeken hoef ik daar niet te zien, speciale winkels, dat vind ik leuk.

Niet verder vertellen maar dit ben ik 😀 Jaren geleden kocht ik in deze winkel een mooie geweven shawl voor mezelf, nu kocht ik er een voor mijn man. Prachtige spullen verkopen ze er, echt authentiek handwerk: Ars Tela
Aansluitend aan de vliegreis bezochten we Köln. Pff, liefst was ik direct naar huis gegaan maar er moest nog iets geregeld worden. Nou ja, dat moet dan maar. De Dom maakt altijd indruk.


Afgelopen woensdag was het de beurt aan Aachen. Het winkelcentrum waar we even moesten zijn was al volop versierd, de meeste winkels liggen boordevol met kerstspul en in het oude centrum werd flink gewerkt om alle kraampjes voor de kerstmarkt op te zetten. Volgende week gaat deze alweer open, niet te geloven hoe snel de tijd vliegt!


en nu ben ik thuis, ik ga voorlopig nergens meer naartoe ….